Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
01.04.2020
  • Allgemein
  • Diktatur/Δικτατορία
  • Brain Drain
  • Balkan/Βαλκάνια
  • Bücher/Βιβλια
  • Medien/Μαζικά Μέσα
  • Minderheiten, Migranten/Μειονότητες, Μετανάστες
  • Kriege, Flüchtlinge/Πόλεμοι, Φυγάδες
  • Sprache/Γλώσσα
  • Gesellschaft, Meinung/Κοινωνία, Γνώμη
  • Nationalismus/Εθνικισμοί
  • Thema/Θέμα
  • Termine/Εκδηλώσεις
  • Geopolitik/Γεωπολιτική
  • Politik/Πολιτική
  • Terrorismus/Τρομοκρατία
  • FalseFlagOps/Επιχ. με ψευδή σημαία
  • Hellas-EU/Ελλάδα-Ε.Ε.
  • Wirtschaft-Finanzen/Οικονομία-Οικονομικά
  • Religion/Θρησκεία
  • Geschichte/Ιστορία
  • Umwelt/Περιβάλλον
  • Korruption/Διαφθορά
  • Reisen/Ταξιδιωτικά
  • Musik/Μουσική
  • Kunst/Τέχνη, Λογοτεχνία
  • Küche/Κουζίνα
  • kachelmannwetter.com
    Εδω διαβαζετε τις καινουργιες  ελληνικες και γερμανικες εφημεριδες
    Hier lesen Sie  griechische  und deutsche Zeitungen 

    Editorial: Διακοπές

    Δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης

    Απο τις 20. Μαίου μέχρι τις 10. Ιουνίου 2010 η ιστοσελίδα αυτή δεν θα ανανεώνεται γιατί θα βρισκομαι σε διακοπές. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι λόγοι που αφορούν το μέλλον της και τους οποίους θα εξηγήσω κατωτέρω

    Αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες

    Απο τις 20. Μαίου μέχρι τις 10. Ιουνίου 2010 η ιστοσελίδα αυτή δεν θα ανανεώνεται γιατί θα βρισκομαι σε διακοπές. Τις οποίες περνάω συνήθως στην Κεραμωτή Καβάλας, που βρίσκεται στα δυτικά του Δέλτα του Νέστου. Οι λόγοι που παω στην Κεραμωτή είναι πολλοί: Η Κεραμωτή είναι ένα ωραίο λιμανάκι με μια θαυμάσια αμμουδιά απο ψιλή άμμο που κατέβασε ο Νέστος απο τα βορινά βουνά. Η Κεραμωτή βγάζει πολλή ψάρι. Και το σπουδαιότερο, απο την Κεραμωτή πηγαίνω σύντομα στην Σταυρούπολη, το ωραίο χωριό δίπλα στο Νέστο που γεννήθηκα (και έμαθα κολύμπι, πάλι στον Νέστο). Και στην Ξάνθη, όπου τελειωσα το Γυμνάσιο, στην Καβάλα, όπου σαν μαθητές πηγαίναμε εκδρομή, και στην απέναντι Θάσσο.

    Εφέτος όμως θέλω να επισκευθώ, για πρώτη φορά, και το χωριό του εκ μητρός παππού μου, Μιχαήλ Μπεσίκα, που βρίσκεται στα Ζαγοροχώρια και λέγεται Λάιστα. Ο παππούς μου αυτός, όπως κάνανε πολλοί τότε, ξεκίνησε στις αρχές του περασμένου αιώνα να πάει στην Πόλη, συνάντησε όμως καθ΄οδόν, στην Σταυρούπολη, την γιαγιά μου Αικατερίνη Μπόζογλου, την παντρεύθηκε και έμεινε στο χωριό. Ο εκ πατρός παππούς μου πάλι, Εμμανουήλ Σαρίδης, είχε έρθει την ίδια εποχή απο την Μικρά Ασία ή την Ανατολική Ρωμυλία (αυτό δεν το έμαθα όσο ζούσαν, τώρα πεθάναν και η απορία μου θα μείνει αναπάντητη) και παντρεύθηκε στην Μαρώνεια την γιαγιά μου Φιλιώ Χατζησγούρη. Απο τα παιδιά που κάνανε, η Μαρίκα και ο Λουκάς παντρεύθηκαν στην Σταυρούπολη και έκαναν τέσσερα παιδία, εμένα και τα άλλα τρία αδελφια μου.

    Και μια και αναφέρω τα βιογραφικά μου, να πω επίσης, ότι στην Σταυρούπολη ο κόσμος ζούσε απο τον καπνό, απόλυτη μονοκαλλιέργεια. Πολλές οικογένειες είχαν και μια αγελάδα και εναν γάιδαρο, αυτα ήταν όλα κι‘ όλα. Όταν μαθευθηκε, ότι έρχονται οι Γερμανοί, το χωριό, συν γυναιξί και τέκνοις, με κατι μπογαλάκια στην πλάτη, πέρασε τον Νεστο και ύστερα απο μια πολύωρη πεζοπορία, σκουντουφλώντας, νύχτα, με βροχή και κρύο, εφτασε στη Λεκανη, που τότε την λέγαμε Μουντζουνος. Γυρίσαμε ύστερα απο μερικές μέρες, διαπιστώνοντας όμως, ότι ο ελληνικός στρατός είχε ανατινάξει την γέφυρα του Νέστου, για να μην περάσουν δηθεν οι Γερμανοί (που πέρασαν αμέσως με λαστιχένιες σχεδίες που είχαν φέρει μαζί τους). Πάνω απο κάποια σανίδια περάσαμε απέναντι. Όπου μας περίμεναν πέντε χρόνια πείνας, με μισό κιλό μπομπότα της κακιάς ώρας τη μέρα, για 8 άτομα, άλλο τίποτε, ο καπνός δεν τρώγεται.

    Και όταν ήρθε η δήθεν απελευθέρωση, ξέσπασε ο εμφύλιος, με τους Κομμουνιστές και τα ασκερια του Αντων Τσαους να αλληλοσφάζονται. Ξυπόλητοι και με παρταλιασμένα στρατιωτικά χιτώνια τελειώσαμε όμως όλα τα παιδια το Γυμνάσιο στην Ξάνθη, όπου στο μεταξύ είχε μεταναστευσει η οικογένεια. Καταλαβαίνετε αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες γιατί βγαίνω απο τα ρούχα μου, όταν εδω στο Βερολίνο βομβαρδίζομαι μέρα νύχτα απο τα ΜΜΕ με το τι τράβηξαν οι φουκαράδες οι Εβραίοι απο τον Χιτλερ; Αυτοί που έρχονται σήμερα κατα χιλιάδες απο τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και μας πρίζουν με τα κλάματα και τις μεμψιμοιρίες τους για τις αδικίες που τους κάνανε οι Ναζί; Και μείς; Δεν βαριέσαι, ποιός μας σκεφτεται εμάς, μήπως έχουμε καμμια εφημερίδα που θα γράψει το τί υποφέραμε; Ακόμη και οι δικές μας γράφουν για τα βάσανα των Εβραίων.

    Να μιλήσω όμως και για την ιστοσελίδα που κάνω, το www.berlin-athen.eu. Φορέας της είναι ο σύλλογος Community Channel Europe e.V., που ιδρύθηκε με σκοπό την παραγωγή ένος πολυπολιτισμικού τηλεοπτικού προγράμματος στο Βερολίνο. Επειδή όμως δεν βρέθηκαν τα λεφτά (αυτά τα βρίσκει μόνο ο Geoffrey) και επειδή ο σύλλογος δεν συνεμορφώθη προς τις απαιτήσεις της γερμανικής μεταναστευτικής πολιτικής, το εγχείρημα απέτυχε. Και έτσι δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα που ξέρετε και η οποία οικονομικά, λόγω ελλείψεως ακόμη και μιας στοιχειώδους οικονομικής υποστήριξης, φυτοζωεί.

    Να πώ και γιατί την κάνω. Επιθυμία μου ήταν και είναι, να γίνει σαν ένα Thnik Tank που θα κάνει ένα είδος βασικής έρευνας για πολιτικά και οικονομικά θέματα που απασχολούν την Ελλάδα, αντλώντας τις σχετικές πληροφορίες απο πηγές του διαδικτύου, προσβατές στον καθένα. Τα προσόντα μου είναι η εμπειρία απο τα 50 χρόνια ζωής στην Γερμανία (που ήρθα την 1. Μαρτίου 1960, δούλεψα σε ανθυγειινά εργοστάσια, άνοιξα δύο ελληνικές ταβέρνες, δούλεψα τρία χρόνια ταξιτζής, άλλα τόσα σαν υπάλληλος του Diakonisches Werk Berlin, πολλά και διάφορα Jobs, έκανα δέκα χρόνια, απο το 1988 μέχρι το 1998 και καθε εβδομάδα, το διαρκείας μιας ώρας ελληνο-γερμανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα „Καλημέρα-TV“ που μετεδίδετο απο τον τοπικό σταθμο Spree-Kanal) και οι σπουδές μου στο Freie Universität Berlin: Κοινωνιολογία, με κέντρο βάρους τις θεωρίες της εξάρτησης και υπανάπτυξης, τους εθνικισμούς και τις θεωρίες περί Nation Building, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες, Φιλοσοφία και Εθνολογία. Επι σειράν ετών υπήρξα και επιστημονικός συνεργάτης στο τμήμα πολιτικων επιστημών του ως άνω Πανεπιστημίου.

    Και τώρα αυτό που με απασχολεί σοβαρα. Η ιστοσελίδα αυτή φαίνεται, ότι ύστερα απο έξι χρόνια υπάρξεως έχει αποκτήσει ένα κάποιο αναγνωστικό κοινο, έχει περίπου 10.000 αναγνώστες ή 20.000 διαβασμένες σελιδες (δεν ξέρω τον όρο Seitenzugriff στα ελληνικά) μηναιαίως. Θεωρώ δε προσωπικά τιμή μου, ότι πολλοί συμπατριώτες μας μου εμπιστεύονται τα άρθρα που γράφουν, απο τα οποια πολλά, δυστυχώς όχι όλα, δημοσιεύονται. Κάτι που οφείλεται στην έλλειψη προσωπικου, γιατί η ιστοσελίδα δεν χρηματοδοτείται απο κανέναν και δεν μπορεί να προσλάβει και κανέναν ή να πληρώνει τους αρθρογράφους. Αν εξαιρέσουμε μια κάποια τεχνική υποστήριξη απο έναν συνάδελφο, την ιστοσελίδα και όλα, όσα έχουν σχέση με αυτήν, τα κάνω μόνος μου, μια καθαρή Selbstausbeutung, μια ιδία εκμετάλλευση, όπως λέμε εδώ. Και εδώ βρίσκεται και το πρόβλημα. Έφτασε πλέον η στιγμή, που αισθάνομαι, ότι δεν μπορώ πλέον να ανταποκριθώ στις αυξημένες ανάγκες παραγωγής της και βρίσκομαι προ του διλήμματος να την σταματήσω ή να θέσω σε σοβαρό πρόβλημα την υγεία μου.

    Λέω τα πράμματα όπως είναι. Μέχρι τις 20. Ιουνίου η ιστοσελίδα λόγω διακοπών δεν θα ανανεώνεται. Συνιστώ όμως στις αναγνώστριες και τους αναγνώστες της, να κυτάξουν ήδη δημοσιευμένα άρθρα στις κατηγορίες Γνώμη, Θέμα, Πολιτική κ.α., που επειδή δεν είναι τόσο επίκαιρα έχουν πάντα την αξία και σημασία τους. Μετα την επιστροφή μου θα ξέρω καλύτερα τι θα κάνω.

    Γειά σας, νάστε καλά

    Δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης

    Einen Kommentar schreiben / Γράψτε ένα σχόλιο

    Kommentar

     
     
    kachelmannwetter.com