Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε
28.04.2017
  • Allgemein
  • Balkan/Βαλκάνια
  • Bücher/Βιβλια
  • Medien/Μαζικά Μέσα
  • Minderheiten, Migranten/Μειονότητες, Μετανάστες
  • Kriege, Flüchtlinge/Πόλεμοι, Φυγάδες
  • Sprache/Γλώσσα
  • Gesellschaft, Meinung/Κοινωνία, Γνώμη
  • Nationalismus/Εθνικισμοί
  • Thema/Θέμα
  • Termine/Εκδηλώσεις
  • Geopolitik/Γεωπολιτική
  • Politik/Πολιτική
  • Terrorismus/Τρομοκρατία
  • FalseFlagOps/Επιχ. με ψευδή σημαία
  • Hellas-EU/Ελλάδα-Ε.Ε.
  • Wirtschaft/Οικονομία
  • Religion/Θρησκεία
  • Geschichte/Ιστορία
  • Umwelt/Περιβάλλον
  • Korruption/Διαφθορά
  • Reisen/Ταξιδιωτικά
  • Musik/Μουσική
  • Kunst/Τέχνη, Λογοτεχνία
  • Küche/Κουζίνα
  • Εδω διαβαζετε τις καινουργιες  ελληνικες και γερμανικες εφημεριδες
    Hier lesen Sie  griechische  und deutsche Zeitungen 

    Reinhard Mey: „Das Narrenschiff“ – „Το πλοίο των παλαβών“

    Δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης

    Das Lied von Reinhard Mey, eine Kritik an Deutschland, kam 1998 heraus. Und beschreibt haargenau die Situation Griechenlands heute – Το τραγούδι του Reinhard Mey, μια κριτική στη Γερμανία, κυκλοφόρησε το 1998. Και περιγράφει ακριβώς την κατάσταση στην Ελλάδα του σήμερα

    Πρώτα αυτό. Επειδή πολλοί συνάδελφοι, κι‘ ανάμεσά τους και πολλοί που το παίζουν αριστεροί, κριτικοί κ.λπ., δημοσιεύουν κείμενα μου αναγράφοντας μεν το όνομά μου αλλά όχι και την πηγή (εμφανίζοντας με έτσι σαν συνεργάτη τους, πονηρός ο Βλάχος), θα βάζω απο σήμερα στα κείμενά μου πρωτα το σχετικό λινκ, που εδω είναι: „Das Narrenschiff„. Sorry, αλλά δεν γίνεται αλλιώς, φτάνει πια.

    Και τώρα λίγα για το στοιχειό Klabautermann, που οδηγεί το „πλοίο των παλαβών“ κατ‘ ευθείαν στον ύφαλο (θα καταλάβατε αμέσως, ποιός Klabautermann οδηγεί την Ελλάδα κατ‘ ευθείαν στον ύφαλο). Κατα την γερμανική Wikipedia ο όρος Klabautermann προέρχεται απο το ρήμα kalfatern που χρησιμοποιείται στην Κάτω Γερμανία (κοντα στην Ολλανδία) και σημαίνει το κλείσιμο των κενών ανάμεσα στις σανίδες των πλοίων με πίσσα ή στουπί, χρησιμοποιείται δε μόνο στην ναυτιλία. Σαν στοιχειό ο Klabautermann, κοκκινομάλλης και με πράσινα δόντια, εμφανίζεται στο πλοίο κάνοντας καθε είδους φασαρίες και σαματάδες, όταν το πλοίο βρίσκεται σε κίνδυνο. Και το εγκαταλείπει όταν το πλοίο αρχίσει να βυθίζεται.

    Για τον Klabautermann δείτε στο
    http://de.wikipedia.org/wiki/Klabautermann
    Ο ανάλογος όρος στα ελληνικά είναι καλαφατίζω και καλαφάτης.

    Και τώρα για τον Reinhard Friedrich Michael Mey, όπως είναι ολόκληρο το όνομά του. Γεννήθηκε την 21. Δεκεμβρίου 1942 στο Βερολίνο και είναι ένας κορυφαίος εκπρόσωπος του τραγουδιού αυτού του είδους στην Γερμανία. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του τα τραγούδια του προικισμένου αυτού καλλιτέχνη δεν είχαν καμμία σχέση με την πολιτική, ήταν κάτι μεταξύ Chanson και Country. Αλλά ωρίμασε, θα το δείτε και θα το ακούσετε (Περισσότερες πληροφορίες για τον καλλιτέχνη στο http://de.wikipedia.org/wiki/Reinhard_Mey#Werk).

    Θυμάμαι τον Reinhard Mey απο μια εμφανισή του στην Kneipe „Litfass“ που είχα ανοίξει το 1965 και την είχα μέχρι το 1970 (Sybelstr. 49, Berlin-Wilmersdorf) και που αποτελούσε, μαζί με το „Steve Club“, το κατ‘ εξοχήν στεκι της αριστερής διανόησης και του επαναστατικού φοιτητικού κινήματος στο Βερολίνο. Εμφανίστηκε όμως μόνο μια φορά, γιατί δεν τον πήγαιναν οι αριστεροί, στους οποίους άρεσε περισσότερο ο Hannes Wader.

    Ποιός να φανταστεί όμως, ότι ο „συντηρητικός“, το καλό παιδί Reinhard Mey της δεκαετίας του 60 θα γινόταν ο πολιτικός Reinhard Mey της δεκαετίας του 90; Και ποιός θα φανταζόταν, ότι αυτοί που τότε το παίζαν αριστεροί και επαναστάτες έγιναν αργότερα συντηρητικοί (για να μη χρησιμοποιήσω καμμια άλλη „βαρειά“ κουβέντα), κι‘ ας έκαναν καριέρα στα δήθεν αριστερά κόμματα SPD (Σοσιάλδημοκράτες) και BÜNDNIS 90/DIE GRÜNEN (Πράσινοι);

    Ναί, το „Das Narrenschiff“ – „Το πλοίο των παλαβών“, που κυκλοφόρησε το 1998, είναι όχι μόνο άκρως πολιτικό, αλλα και ένα τραγούδι με τόση κριτική στην γερμανική πολιτική, που σε αφήνει άφωνο. Και αν είχε κυκλοφορήσει σήμερα, θα απέδινε ακριβώς την κατάσταση που επικρατεί στο „πλοίο των παλαβών“ που λεγεται Ελλάδα. Με κυβερνήτη τον Klabautermann Geoffrey Παπανδρεόυ.

    Δείτε και ακούστε στη συνέχεια το  „Das Narrenschiff“ – „Το πλοίο των παλαβών“ που γράφτηκε το 1998. Πρώτα το βίντεο, μετα το κείμενο στα γερμανικά (για να μπορούν να το παρακολουθούν όσοι γνωρίζουν την γλώσσα, και μετα, σε δική μου μετάφραση και προσαρμογή, στα ελληνικά. Και πάλι: Ούτε προφήτης νάταν δεν θάβλεπε τα πραγματα στην Ελλάδα πιο καθαρά. Και να φανταστεί κανείς, ότι το κείμενό του εννοεί την Γερμανία. Η Ελλάδα ταιριάζει περισσότερο.

    Das Narrenschiff

    Das Quecksilber fällt, die Zeichen stehen auf Sturm,
    Nur blödes Kichern und Keifen vom Kommandoturm
    Und ein dumpfes Mahlen grollt aus der Maschine.
    Und rollen und Stampfen und schwere See,
    Die Bordkapelle spielt „Humbatäterä“,
    Und ein irres Lachen dringt aus der Latrine.
    Die Ladung ist faul, die Papiere fingiert,
    Die Lenzpumpen leck und die Schotten blockiert,
    Die Luken weit offen und alle Alarmglocken läuten.
    Die Seen schlagen mannshoch in den Laderaum
    Und Elmsfeuer züngeln vom Ladebaum,
    Doch keiner an Bord vermag die Zeichen zu deuten!
    Der Steuermann lügt, der Kapitän ist betrunken
    Und der Maschinist in dumpfe Lethargie versunken,
    Die Mannschaft lauter meineidige Halunken,
    Der Funker zu feig’ um SOS zu funken.
    Klabautermann führt das Narrenschiff
    Volle Fahrt voraus und Kurs auf’s Riff.

    Am Horizont wetterleuchten die Zeichen der Zeit:
    Niedertracht und Raffsucht und Eitelkeit.
    Auf der Brücke tummeln sich Tölpel und Einfaltspinsel.
    Im Trüben fischt der scharfgezahnte Hai,
    Bringt seinen Fang ins Trockne, an der Steuer vorbei,
    Auf die Sandbank, bei der wohlbekannten Schatzinsel.
    Die andern Geldwäscher und Zuhälter, die warten schon,
    Bordellkönig, Spielautomatenbaron,
    Im hellen Licht, niemand muß sich im Dunkeln rumdrücken
    In der Bananenrepublik, wo selbst der Präsident
    Die Scham verloren hat und keine Skrupel kennt,
    Sich mit dem Steuerdieb im Gefolge zu schmücken.

    Der Steuermann lügt, der Kapitän ist betrunken
    Und der Maschinist in dumpfe Lethargie versunken,
    Die Mannschaft lauter meineidige Halunken,
    Der Funker zu feig’ um SOS zu funken.
    Klabautermann führt das Narrenschiff
    Volle Fahrt voraus und Kurs auf’s Riff.
    Man hat sich glatt gemacht, man hat sich arrangiert.
    All die hohen Ideale sind havariert,
    Und der große Rebell, der nicht müd’ wurde zu streiten,
    Mutiert zu einem servilen, gift’gen Gnom
    Und singt lammfromm vor dem schlimmen alten Mann in Rom
    Seine Lieder, fürwahr: Es ändern sich die Zeiten!
    Einst junge Wilde sind gefügig, fromm und zahm,
    Gekauft, narkotisiert und flügellahm,
    Tauschen Samtpfötchen für die einst so scharfen Klauen.
    Und eitle Greise präsentier’n sich keck
    Mit immer viel zu jungen Frauen auf dem Oberdeck,
    Die ihre schlaffen Glieder wärmen und ihnen das Essen vorkauen.

    Der Steuermann lügt, der Kapitän ist betrunken
    Und der Maschinist in dumpfe Lethargie versunken,
    Die Mannschaft lauter meineidige Halunken,
    Der Funker zu feig’ um SOS zu funken.
    Klabautermann führt das Narrenschiff
    Volle Fahrt voraus und Kurs auf’s Riff.

    Sie rüsten gegen den Feind, doch der Feind ist längst hier.
    Er hat die Hand an deiner Gurgel, er steht hinter dir.
    Im Schutz der Paragraphen mischt er die gezinkten Karten.
    Jeder kann es sehen, aber alle sehen weg,
    Und der Dunkelmann kommt aus seinem Versteck
    Und dealt unter aller Augen vor dem Kindergarten.
    Der Ausguck ruft vom höchsten Mast: Endzeit in Sicht!
    Doch sie sind wie versteinert und sie hören ihn nicht.
    Sie zieh’n wie Lemminge in willenlosen Horden.
    Es ist, als hätten alle den Verstand verlor’n,
    Sich zum Niedergang und zum Verfall verschwor’n,
    Und ein Irrlicht ist ihr Leuchtfeuer geworden.

    Der Steuermann lügt, der Kapitän ist betrunken
    Und der Maschinist in dumpfe Lethargie versunken,
    Die Mannschaft lauter meineidige Halunken,
    Der Funker zu feig’ um SOS zu funken.
    Klabautermann führt das Narrenschiff
    Volle Fahrt voraus und Kurs auf’s Riff.

    Το πλοίο των παλαβών

    (Μετάφραση και προσαρμογή: Εμμανουήλ Σαρίδης)

    Ο υδράργυρος πέφτει, όλα δείχνουν για καταιγίδα,
    απ‘ την γέφυρα ακούγονται ηλίθια χασκαρίσματα και γκρίνιες
    Ένα υπόκωφο άλεσμα να βγαίνει απ‘ το μηχανοστάσιο.
    Και βρυχιθμοί απο την βαριά θάλασσα,
    Η μπάντα του πλοίου παίζει „Humbatäterä“
    Και ένα τρελό γέλιο να βγαίνει από την τουαλέτα.
    Τα εμπορέυματα χάλασαν, τα χαρτιά είναι πλαστά
    Οι σωλήνες υδρορροής τρύπιες, τα κουβούσια μπλοκαρισμένα
    Οι καταπακτές ορθάνοιχτες και τα σήματα κινδύνου στην διαπασών.
    Τα πανύψηλα κύματα να χτυπούν στ‘ αμπάρια
    Και γλώσσες φωτιάς να γλύφουν τον ανυψωτήρα,
    Αλλά στο πλοίο κανείς να μη μπορεί να ερμηνεύσει τα σημεία!

    Ο τιμονιέρης ψεύτης, ο πλοίαρχος μεθυσμένος
    Και ο μηχανικός πεσμένος σε βαθύ λήθαργο,
    Το πλήρωμα όλο λωποδύτες και κατεργαρέοι
    Κι’ ο ασυρματιστής φοβιτσιάρης να στείλει ένα SOS.
    Μόνο το στοιχειό ο Κlabautermann έμεινε να οδηγεί το πλοίο των παλαβών
    Πρόσω ολοταχώς για τον ύφαλο

    Στον ορίζοντα αναβοσβύνουν τα σημάδια των καιρών:
    Ευτέλεια, απληστία και ματαιοδοξία.
    Στην γέφυρα χοροπηδάνε μόνο μπουνταλάδες και βλάκες.
    Στα σκοτεινά νερά ψαρεύει το σκυλόψαρο με τα κοφτερά του δόντια,
    Και κουβαλάει την λεία του σε μέρη σίγουρα, μποστά στα μάτια των ελεγκτών,
    Στην αμμουδια του γνωστού νησιού των θησαυρών.
    Οι άλλοι, αυτοί που ξεπλένουν το βρώμικο χρήμα και οι νταβατζήδες, τον περιμένουν,
    Οι βασιλιάδες των μπουρδέλλων και οι βαρώνοι των κουλοχέρηδων,
    Σε φως λαμπερό, γιατί κανείς τους δεν χρειάζεται πλεον να κρυφτεί στα σκοτάδια
    Στην Δημοκρατία της Μπανανίας, όπου ακόμη και ο πρόεδρος της
    Έχασε κάθε ντροπή και δεν φοβάται
    Να εμφανίζεται δημόσια με κλέφτες, απατεώνες και φοροφυγάδες.

    Ο τιμονιέρης ψεύτης, ο πλοίαρχος μεθυσμένος
    Και ο μηχανικός πεσμένος σε βαθύ λήθαργο,
    Το πλήρωμα όλο λωποδύτες και κατεργαρέοι
    Κι’ ο ασυρματιστής φοβιτσιάρης να στείλει ένα SOS.
    Μόνο το στοιχειό ο Κlabautermann έμεινε να οδηγεί το πλοίο των παλαβών
    Πρόσω ολοταχώς για τον ύφαλο

    Όλοι τους οσφυοκάμπτες, όλοι προσαρμοσμένοι.
    Τα υψηλά ιδανικά τους τρακαρισμένα απο τροχαίο ατύχημα,
    Και ο μεγάλος επαναστάτης που δεν κουράσθηκε ποτέ να αγωνίζεται,
    Μεταλλάγμένος πλέον σ‘ ένα δουλικό, γλοιώδες ανθρωπάριο
    Να τραγουδά μειλίχια τα γλυκανάλατα τραγούδια
    Του κακού γέρου της Ρώμης. Πράγματι: Πώς αλλάζουν οι καιροί!
    Πρώην ατίθασοι νέοι έγιναν υπάκουοι, ευσεβείς και ήμεροι,
    Αγοράστηκαν, αναισθητοποιήθηκαν, με παραλυμένα τα φτερά,
    Τα πρώην αιχμηρά τους νύχια τα αντικατέστησαν με βελούδινα νυχάκια.
    Και φιλάρεσκα γεροντάκια εμφανίζονται ματαιόδοξα
    Με όλο και πιο νέες γυναίκες στο κατάστρωμα,
    Για να τους ζεστένουν τα άκρα και να μασούν πρώτα την τροφή τους.

    Ο τιμονιέρης ψεύτης, ο πλοίαρχος μεθυσμένος
    Και ο μηχανικός πεσμένος σε βαθύ λήθαργο,
    Το πλήρωμα όλο λωποδύτες και κατεργαρέοι
    Κι’ ο ασυρματιστής φοβιτσιάρης να στείλει ένα SOS.
    Μόνο το στοιχειό ο Κlabautermann έμεινε να οδηγεί το πλοίο των παλαβών
    Πρόσω ολοταχώς για τον ύφαλο

    Εξοπλίζουν ενάντια στον εχθρό, αλλά ο εχθρός είναι εδώ.
    Έχει σφίξει το χέρι του στο λαιμό σου, βρίσκεται απο πίσω σου.
    Με την προστασία των παραγράφων αναμιγνύει τη σημαδεμένη τράπουλα.
    Όλοι μπορουν να το δουν, αλλά όλοι κοιτάζουν αλλού,
    Και ο σκοταδάνθρωπος βγαίνει απ‘ την κρυψώνα του
    Και πουλάει ναρκωτινά μπροστά στο νηπιαγωγείο, μπροστά στα μάτια όλων.
    Ο παρατηρητής φωνάζει απο το υψηλότερο κατάρτι: η συντέλεια είναι μπροστά μας!
    Όμως όλοι είναι απολιθωμένοι και κανείς δεν ακούει τίποτε.
    Περπατάνε σαν μηρμίγκια σε κοπάδια χωρίς δική τους θέληση.
    Είναι σαν όλοι τους να ταχουν χαμένα,
    Σαν να συνωμότησαν για την παρακμή και την αποσύνθεσή τους,
    Με κάποια τρεμοσβύνοντα, μαγικά φωτα, να έχουν γίνει ο φάρος τους.

    Ο τιμονιέρης ψεύτης, ο πλοίαρχος μεθυσμένος
    Και ο μηχανικός πεσμένος σε βαθύ λήθαργο,
    Το πλήρωμα όλο λωποδύτες και κατεργαρέοι
    Κι’ ο ασυρματιστής φοβιτσιάρης να στείλει ένα SOS.
    Μόνο το στοιχειό ο Κlabautermann έμεινε να οδηγεί το πλοίο των παλαβών
    Πρόσω ολοταχώς για τον ύφαλο

    Einen Kommentar schreiben / Γράψτε ένα σχόλιο

    Kommentar

    Υποστηρίξτε το
    BERLIN-ATHEN.EU!

    Υποστηρίξτε και εσείς με μια δωρεά το δημοσιογραφικό έργο του berlin-athen.eu!
     
    Unterstützen Sie
    BERLIN-ATHEN.EU!

    Unterstützen Sie die journalistische Arbeit von berlin-athen.eu finanziell mit Ihrer Spende!